Thursday, August 24, 2017

Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Polsce

Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Polsce

Dział: Ambasady Napisane przez  wrzesień 02 2015 wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę Galeria

Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Polsce Data utworzenia 1933, 1945 Ambasador Xu Jian ul. Bonifraterska 1 00-203 Warszawa
Początek stosunków dyplomatyczno-konsularnych z Chinami datuje się od 1933, w którym to roku władze Chin otworzyły poselstwo w Warszawie, z siedzibą w kamienicy "Pod Gryfami"/Fuchsów/Classenów przy pl. Trzech Krzyży 18 (1934), w willi Antoniego Kostaneckiego przy al. Frascati 10 (1936), obecnie nie istnieje, w gmachu Izby Przemysłowo-Handlowej przy ul. Wiejskiej 10 (1935-1937), następnie w kamienicy W. Gutgelda przy ul. Rozbrat 28 (1938-1939).


Po II wojnie światowej Republika Chińska utrzymywała poselstwo w Warszawie do 10 listopada 1949[1], które w latach 1948-1949 mieściło się przy ul. Słonecznej 3.
Stosunki z Chińską Republiką Ludową nawiązano w 1949. Pierwszy ambasador ChRL w Polsce rozpoczął urzędowanie w 1950 w budynku b. przedstawicielstwa Republiki Chińskiej przy ul. Słonecznej 3. W latach 1956-1959 wybudowano przy ulicy Bonifraterskiej kompleks zabudowań (proj. Romuald Gutt, Tadeusz Zieliński, Michał Gutt, Michał Glinka, Aleksander Kobzdej, Alina Scholtz, Lin Luo) ambasady Chin w stylu funkcjonalizmu, wraz z budynkami mieszkalnymi i ogrodem.
Od 1954 konsulat ChRL funkcjonuje w Trójmieście, początkowo w Gdyni, od 1958 w Gdańsku.
Bibliografia Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom III Azja, Zakaukazie, Australia i Oceania 1918-2009, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon Warszawa 2010, 286 s., ISBN 978-83-7452-042-3
Daniel Czerwiński: Działania aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej wobec zachodnich placówek dyplomatycznych w Trójmieście na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. (zarys zagadnienia), Słupskie Studia Historyczne mr. 19, rok 2013, s. 221-238
Chińska Republika Ludowa, ChRL potocznie Chiny – państwo wAzji Wschodniej, obejmujące historyczne Chiny (bez Tajwanu) oraz Tybet i inne ziemie w Azji Środkowej zamieszkane w sumie przez 56 grup etnicznych. Chiny to najludniejsze państwo świata o populacji przekraczającej 1,3 mld osób, co stanowi 19,1% populacji światowej. Pod względem powierzchni jest 3. na świecie, a pod względem wielkości gospodarki 2. (zarówno pod względem PKB nominalnego, jak i PKB realnego) po Stanach Zjednoczonych .
ChRL graniczy z czternastoma państwami. Są to: Afganistan, Bhutan, Indie, Kazachstan, Kirgistan, Korea Północna, Laos,Mjanma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Rosja, Tadżykistan, Wietnam.
Chiny to jeden z najstarszych ośrodków cywilizacyjnych świata, o odrębnej i bogatej tradycji muzycznej, teatralnej,literackiej, filozoficznej, historycznej oraz naukowej. Bezprecedensowe w dzisiejszych Chinach jest obecne otwarcie tego kraju na świat i jego szybka okcydentalizacja.
Historia - Chińska Republika Ludowa została proklamowana 1 października 1949 roku przez Mao Zedonga po wygranej przez jego zwolenników wojnie domowej. Pokonani zwolennicy Kuomintangu i ich lider Czang Kaj-szek wycofali się na Tajwan gdzie utworzyli Republikę Chińską. Chińska Republika Ludowa objęła większość historycznych terenów Chin a jej granicy zostały dodatkowo poszerzone w 1950 roku w wyniku interwencji w Tybecie. W polityce wewnętrznej na początku lat 50. przeprowadzono reformę rolną w wyniku której pośród 300 milionów chłopów rozdzielono 47 milionów hektarów ziemi, znacjonalizowano głównie wartość zagraniczną, własność miejscowej burżuazji pozostała prywatna. W 1950 roku Chiny udzieliły wsparcia Korei Północnej i wysłały swoje wojska na wojnę koreańską. Na przełomie 1953 i 1954 roku opracowano założenia tzw. okresu przejściowego od kapitalizmu do socjalizmu w ramach której założono że w przeciągu 15-18 lat przeprowadzi się industrializację, kolektywizację i nacjonalizację. W 1954 roku wprowadzono nową konstytucję. W 1955 roku skrócono okres przejściowy i w ciągu roku skolektywizowano rolnictwo oraz przeprowadzono nacjonalizację. Polityka ta przyczyniła się do pogorszenia sytuacji gospodarczej i zmusiła władze do rewizji tego kursu. W 1961 roku zliberalizowano gospodarkę i wprowadzono politykę „regulacji”. Polityka ta doprowadziła do podziału w rządzie, zwolennicy „regulacji” skupili się wokół Deng Xiaopinga i Liu Shaoqi, natomiast przeciwnicy wokół Mao.
Na przełomie lat 50. i 60. odbył się rozłam radziecko-chiński w wyniku którego Chiny popadły w długoletni konflikt z blokiem wschodnim. Także dotychczas dobre relacje z Indiami uległy pogorszeniu co poskutkowało siłowym zajęciem przez Chiny spornych obszarów północnego Kaszmiru (wojna chińsko-indyjska). W 1966 roku zwolennicy frakcji Mao w rządzie ogłosili rewolucję kulturalną w ramach której politykę regulacji potępiono a jej zwolenników odsunięto z rządu. W 1969 roku odbył siękonflikt nad Ussuri w trakcie którego Chiny starły się z wojskiem ZSRR. Po 1971 (śmierć Lin Biao) Zhou Enlai podjął pierwszą nieudaną próbę rezygnacji z części celów rewolucji kulturalnej która jak się okazało była w mniemaniu wielu porażką. Śmierć Mao w 1976 roku doprowadziła do usunięcia z partii frakcji „radykalnej” (banda czworga) i zwolenników rewolucji kulturalnej. Od 1977 roku do władzy stopniowo powracał Deng Xiaoping który następnie na wiele lat objął władzę w Chinach. Na początku lat 80. Hua Guofenga zastąpili liberalnie nastawienie Zhao Ziyang i Hu Yaobang. W ramach zmian politycznych potępiono rewolucję kulturalną, rehabilitowano osoby represjonowane w trakcie jej trwania, zliberalizowano gospodarkę i kontynuowano politykę „otwarcia na świat” (która została zapoczątkowana przez Mao u schyłku jego życia). W ramach reform dekolektywizowano rolnictwo, utworzono sektor prywatny i utworzono specjalne strefy ekonomiczne.
W ramach odprężenia międzynarodowej doszło do normalizacji stosunków z ZSRR oraz podtrzymano zapoczątkowane przez Mao kontakty ze Stanami Zjednoczonymi. Zahamowanie gospodarki doprowadziło w 1989 roku do protestu na placu Tian'anmen stłumionego przez armię. Po tym incydencie miejsce Zhao Ziyanga jako przywódcy rządzącej partii objął Jiang Zemin. Obecnie Chiny kontynuują liberalne reformy gospodarcze i rozwijają relacje zagraniczne. Pod koniec lat 90. w skład ChRL weszły dotychczasowe kolonie państw zachodnich - Hongkong i Makau. Bardzo szybki rozwój gospodarczy doprowadził że w XXI wieku Chiny stały się trzecią gospodarką świata .
Siły zbrojne i program kosmiczny - Łączna liczba chińskich żołnierzy to 2 250 000 osób. Służba obowiązkowa w wojskach lądowych trwa 3 lata, a w marynarce i lotnictwie 4. Siły rezerwowe liczą ok. 12 milionów żołnierzy[potrzebne źródło]. Chińskie wojsko nadzoruje również program kosmiczny. Według rankingu Global Firepower (2014) chińskie siły zbrojne stanowią trzecią (po USA i Rosji) siłę militarną na świecie z rocznym budżetem na cele obronne w wysokości 126 mld dolarów (USD)

Ostatnio zmieniany Ostatnio zmieniany wrzesień 24 2016
Więcej w tej kategorii: Ambasada Korei »
Reklama 1
Category Name

Lorem ipsum dolor elit sit amet, consectetuer adipiscing proin sed odio.

Kontakt z redakcją

Follow us on Twitter
Like us on Facebook
Join us on Google+
Reklama 2
Reklama 3
Reklama 4

Wiadomości Warszawskie

Działają na rynku od 2002 roku. Od początku pracują dla nas dziennikarze i fotoreporterzy z wieloletnim doświadczeniem w prasie ogólnopolskiej, regionalnej i specjalistycznej. Dzięki nim możemy zaoferować Państwu najwyższej jakości materiały prasowe, zdjęcia i reportaże o różnorodnej tematyce , również w postaci filmów w tym m.in. fotoreportaże, wywiady, relacje z imprez i wydarzeń, planów filmowych, ciekawostki, materiały poradnikowe, itp. Do Państwa dyspozycji oddajemy także bogate archiwum prasowe i fotograficzne z minionych wydarzeń. Pełna lista kategorii i tematów dostępna jest na naszej stronie wiadomości warszawskie.